Granice psychologiczne – jak je stawiać dzieciom?

Każdy z nas potrzebuje wolności, każdy też potrzebuje bezpieczeństwa, w szczególności dzieci. Granice psychologiczne zapewniają jedno i drugie. Są drogowskazami dla maluchów co jest dobre, a co niekoniecznie. Granice psychologiczne informują innych co nam się podoba, co akceptujemy, a czemu kategorycznie się sprzeciwiamy. Jednak, aby były jasne, spójne i pomagały w rozwoju dziecka, warto wiedzieć kilka rzeczy.

Granice psychologiczne – co to jest?

Potrzeby przestrzeni, aby się rozwijać, aby stawiać się sobą. Dzieci mają prawo do swoich emocji, upodobań, czy gustu. Chcą eksperymentować, próbować, sprawdzać, chce się uczyć. Naszą rolą jest ustanowienie granic bezpiecznego, dostosowanego do wieku świata. Zarówno w sensie dosłownym, jak i psychologicznym.

Granice informują dziecko co jest dla nas do przyjęcia, jakie jego zachowania akceptujemy, a na jakie się nie zgadzamy. Wyrażają nasze zrozumienie dla emocji, również tych trudnych, a także dają szanse na podzielenie się nimi i wyrażenie je w określony sposób. Granice psychologiczne informują nas, kiedy ktoś nas zrani, urazi, albo jakaś sytuacja zaboli. Dają czerwone światło, w sytuacjach trudnych, a jednocześnie pozwalają obronić swoje zdanie, ważne wartości czy zasady jakimi się kierujemy.

granice psychologiczne

Granice dają równowagą pomiędzy dystansem, a bliskością, pomiędzy zależnością a wolnością. Świadomość własnych granic – kim jestem, za co biorę odpowiedzialność, to jakie działania podejmuje i co jest dla mnie ważna, to podstawa tworzenia zdrowych relacji z innymi ludźmi – małżonkiem, dziećmi, ale i przyjaciółmi, czy współpracownikami.

Po co stawiamy granice dzieciom?

Jasno wytyczone granice, które są ze sobą spójne dają dzieciom bezpieczeństwo, ale także uczą co jest dobre, a co złe. Jakie zachowania w społeczeństwie i przez nas jako rodziców są akceptowane. Z drugiej strony informują dziecko o naszej miłości, akceptacji czy zrozumieniu dla jego zachowań.

Brak granic psychologicznych, czy też ich chwiejność nie służy dzieciom. Często brak jasnych, zdrowych granic, które są elastyczne i rozszerzających się z dojrzewaniem dziecka skutkuje trudnościami w relacji, nadmiernemu ukrywaniu uczuć, wycofaniu z kontaktów z rodzicem, a nawet zaburzeniami w zakresie zachowań społecznych.

,,Im bliżej rzeczywistości jest dziecięce doświadczenie własnej potęgi i panowania nad otoczeniem, w czym zawiera się również postrzeganie granic własnej mocy, tym lepiej rozwija się umiejętność samoidentyfikacji, realistycznej oceny swoich sił i słabych stron, zdolność właściwej oceny postępowania innych ludzi oraz szacunek wobec nich, a także prawdziwa miłość do samego siebie i innych.” Jirina Prekop

 

granice psychologiczne

Jak budować zdrowe granice z dzieckiem?

1.Zastanów się jakie posiadasz granice, co jest dla Ciebie akceptowane, a co nie i w jakich sytuacjach?

Np. ,,Rozumiem, że jesteś zezłoszczony i niezadowolony – możesz powiedzieć mi o swojej złości, poszukamy jakiegoś rozwiązania, ale nie zgadzam się na bicie innych dzieci w przedszkolu.”

,,Bardzo podoba mi się jak malujesz farbami po papierze, ale nie zgadzam się na malowanie po ścianach w salonie.”

,,Zawsze możesz do mnie przyjść ze swoimi trudnościami i bardzo chętnie z Tobą porozmawiam. Kiedy będę bardzo zajęta poproszę Cię, abyś chwilę poczekał, a po tym czasie zajmę się rozmową tylko z Tobą.”

2.Zastanów się, co chcesz przekazać dziecku, czego chcesz go nauczyć i co mu chcesz dać?

3.Oceń sytuację Twojego dziecka: ile ma lat, jakie jest, czym się interesuje, z czym trudno mu sobie poradzić, w czym jest najlepsze?

4.Przemyśl dwie skrajności – ,,pułapkę całkowitej wolności” oraz ,,nadmiernej kontroli i posłuszeństwa”.

5.Pamiętaj, że granice powinny być stałe, jasne dla dziecka i spójne. Ale również powinny dynamicznie się zmieniać, kiedy dziecko rośnie i dojrzewa.

6.Warto je formułować jako pozytywne komunikaty, stwierdzenia, które w razie potrzeby można modyfikować.

Co myślicie o granicach psychologicznych i ich budowaniu wobec dzieci i dorosłych? Gdzie jest łatwiej?

Zapraszam na warsztat na temat budowania więzi z dzieckiem, gdzie będzie  również poruszany temat wyznaczania granic psychologicznych w relacjach – warsztat dla rodziców: Masz tę moc. Jak wzmacniać więzi z dzieckiem